O. (2.07.2022)

Czym jest dla Ciebie nagość i jak się z nią czujesz?

W sumie zależy to od bardzo wielu czynników. Nie mam z nią żadnego problemu w takim kontekście jak np. ostatnio, kiedy wyjechałam ze znajomymi na żagle, to nie miałam problemu, żeby przy dziewczynie, którą ledwo znałam się rozebrać do naga i rzucić do jeziora, bo nam wypadło koło za burtę. Zupełnie neutralnie podchodzę do swojego ciała.

What does nudity mean to you and how do you feel about it?

It really depends on a lot of factors. I don't have any problem with it in contexts like, say, recently when I went sailing with friends and had no issue stripping down naked and jumping into the lake in front of a girl I barely knew, because we'd lost an oar overboard. I approach my body completely neutrally.

Czy takie podejście towarzyszyło Ci od zawsze czy w jakiś sposób się rozwinęło do tej postaci?

Chyba zawsze. U mnie w domu była nagość, nie zamykaliśmy się w łazience, nie było wśród najbliższych związanego z nią tabu.

Did that approach always come naturally to you, or did it develop over time?

I think always. In my home there was nudity, we didn't lock the bathroom, it was never a taboo among the people closest to me.

Czyli nie potrzebowałaś żadnych punktów zwrotnych, które pomogły Ci przełamać tę barierę wstydu?

Nie. U mnie w domu się po prostu chodziło nago. Nie było jakiegoś dużego problemu. Z resztą mam brata, który jest sporo starszy i jak byłam dzieckiem, to po prostu się razem kąpaliśmy. W sumie jak większość dzieci.

Potem od nastoletniości miałam etap, w którym nie chciałam widzieć nagich ciał ani się pokazywać, bo byłam zawstydzona. Pochodzę z bardzo konserwatywnej rodziny, więc był ten konflikt, w którym wiara wymagała ode mnie wstydliwości, a nie miałam na nią przestrzeni. Kolejna rzecz jest taka, że się wtedy budziłam seksualnie i tym bardziej nie chciałam, żeby to było widać, szczególnie w odbiciu do konserwatywności w domu. Przestawałam być dziewczynką, stawałam się kobietą, od której wstydu już w pewnym sensie wymagano. A trzecia, że ja zawsze robiłam ze swoim ciałem coś, co nie do końca moim rodzicom odpowiadało, czyli piercing czy tatuaże i to też sprawiło, że musiałam i chciałam się przed nimi ukrywać, bo wiedziałam, że jak się dowiedzą, będzie chryja.

So you didn't need any turning points to help you break through a barrier of shame?

No. At home we simply walked around naked. It wasn't a big deal. Besides, I have a brother who's quite a bit older, and when I was a child we just bathed together. Like most kids, really.

Then from adolescence I went through a phase where I didn't want to see naked bodies or be seen, because I felt ashamed. I come from a very conservative family, so there was this conflict where my faith demanded modesty from me, but I had no space for it. Another thing was that I was waking up sexually at the time and even more so didn't want that to show, especially against the backdrop of the conservatism at home. I was ceasing to be a girl and becoming a woman, from whom a degree of modesty was already expected. And thirdly, I was always doing things with my body that my parents weren't entirely happy with – piercings, tattoos – and that also meant I had to and wanted to hide from them, because I knew if they found out there'd be trouble.

Czyli miałaś gdzieś tam po drodze czas, w którym pojawił się wstyd?

Właściwie poza tymi pierwszymi momentami odkrywania siebie na początku swojej nastoletniości, to bardzo szybko z powrotem przestałam mieć jakiekolwiek problemy z nagością. To był tak krótki moment, że nawet tego nie zarejestrowałam. Wpadłam też w towarzystwo koleżanek, które pokazywały sobie wzajemnie cycki albo coś. Pamiętam jak byłyśmy na imprezie z koleżanką i ona miała kolczyk w sutku, a ja akurat wtedy zamierzałam sobie zrobić i pamiętam, że szłyśmy sobie do kibla pokazywać cycki, żeby ocenić czy się ten kolczyk nadaje. W sensie było to zupełnie normalne. Nie miałam więc żadnego przełomu, to się po prostu działo naturalnie.

So somewhere along the way there was a period when shame appeared?

Actually, apart from those first moments of discovering myself at the start of my teens, I very quickly stopped having any issues with nudity again. It was such a brief moment that I barely registered it. I also fell in with a group of girlfriends who would show each other their boobs and stuff. I remember being at a party with a friend and she had a nipple piercing, and I was planning to get one at the time, so I remember us going to the bathroom to show each other our boobs to assess whether the piercing would work. Like, it was completely normal. So I never had any breakthrough – it just happened naturally.

No to dobrze, że ta kwestia nie była nigdy dla Ciebie jakimś szokiem.

Nie, ale też w ogóle zawsze uważałam, że każdy ma to samo - faceci mają to samo, kobiety mają to samo, osoby niebinarne mają to samo - tylko różnie to wygląda, ale de facto nic nie jest w ciele szokującego.

It's good that it was never really a shock for you.

No. But also I always thought that everyone has the same thing – guys have the same thing, women have the same thing, non-binary people have the same thing – it just looks different, but there's nothing actually shocking about the body.

Dla Ciebie. :) Masz zapewne świadomość, że jesteś w mniejszości?

Nie wiem. W jakimś sensie na pewno siedzę w bańce. Ale już jak byłam młodsza, to starałam się to jakoś odbijać. Pamiętam, że liceum było bardzo pod takim kierunkiem rozbierania się do topless czy całkowitej nagości. Robiliśmy sobie jakieś wypady i nikt nie nosił ubrań. Jakieś to było dla wszystkich naturalne.

For you. :) You're probably aware you're in the minority?

I don't know. In some sense I'm definitely living in a bubble. But even when I was younger I tried to reflect that somehow. I remember high school being very much geared towards going topless or fully naked. We'd go on trips and nobody wore clothes. It felt natural to everyone.

W liceum już?

Tak. Jeździliśmy do jakiegoś domku albo do mnie na wieś albo do kumpla i po prostu większym gronem ze szkoły… Wiadomo - mieliśmy wszyscy kompleksy. Były też osoby, które nie chciały pokazywać się nago, ale one z nami nie jeździły jak mówiliśmy, że będziemy świecić cyckami i dupami. Ale mieliśmy w pewnym momencie taką ekipę, w której nie było za wiele granic. Ciekawe to było doświadczenie przyznaję. Pamiętam nawet jak z koleżanką wracałyśmy z imprezy i szłyśmy do mieszkania mojej babci, które akurat było puste, to rozbierałyśmy się, wpieprzałyśmy się do łóżka i byłyśmy tam nagie, bo było dla nas totalnie naturalne, że wchodzimy do mieszkania, rozbieramy się i idziemy spać. Wiadomo, że to nie działało z każdą osobą, ale miałam takie dwie ekipy, z którymi tak było.

Already in high school?

Yes. We'd go to someone's cottage or to my place in the country or to a friend's, a bigger group from school… Obviously – we all had insecurities. There were also people who didn't want to show themselves naked, but they didn't come along when we said we'd be baring our boobs and bums. But at some point we had this crew where there weren't many limits. It was an interesting experience, I'll admit. I even remember coming back from a party with a friend and going to my grandmother's flat, which happened to be empty – we'd just undress, pile into bed and lie there naked, because it was completely natural to us that you come into the flat, take your clothes off and go to sleep. Obviously that didn't work with everyone, but I had two groups where it was like that.

Miałam też taki moment na koniec liceum, że razem z ziomeczkami robiliśmy sobie nagie sprinty. Rozbieraliśmy się w mieszkaniu, wybiegaliśmy i robiliśmy nagi sprint po drodze na wsi, a później też w mieście i wracaliśmy do domu. Zwykle w środku nocy. Wyobraź sobie, że są ludzie na imprezie, trwa zabawa, nagle ktoś krzyczy “Ej! Idziemy pobiegać!” i wtedy się zbierały osoby, rozbierały do naga i szły biegać.

I also had this moment towards the end of high school where we started doing naked sprints with friends. We'd get undressed in the flat, run out, and do a naked sprint down the road in the countryside, and later in the city too, then come back home. Usually in the middle of the night. Imagine – there's a party going on, everyone's having fun, and suddenly someone shouts "Hey! Let's go for a run!" and people would gather, strip naked, and go running. 

Ale mega! :D

Raz tak zrobiłam u siebie w mieście, w mieszkaniu i tylko żeby nie biec po głównej drodze, która była oświetlona, to wybiegliśmy na taką studnię, wokół której sobie biegaliśmy nago i wracaliśmy do mieszkania. Trwało to dosłownie z 4 minuty, ale emocje strzelały niesamowicie. I z tą ekipą dosłownie przez całe liceum zawsze było tak, że przychodził taki moment, że się rozbieraliśmy i impreza robiła się naga. 

That's amazing! :D

Once I did it in my own city, in my flat, and just to avoid running down the main road which was lit up, we ran out to this courtyard and sprinted around it naked and came back to the flat. It lasted literally about 4 minutes, but the adrenaline was incredible. And with that crew, literally throughout all of high school, there'd always come a moment where we'd undress and the party would go naked.

Brzmi bardzo pozytywnie.

Właśnie ta nagość była zawsze kompletnie naturalna. Ale to wszystko zależy od ludzi. Nie robiłam tego z każdym, tylko z osobami, które też czuły się na tyle okej ze swoimi ciałami.

Sounds very positive.

That nudity was always completely natural. But it all depends on the people. I didn't do it with everyone, only with people who also felt okay enough with their bodies.

Co Twoim zdaniem najmocniej determinuje nasze podejście do nagości?

Kultura. Wiadomo, że kultura. W przypadku np. kobiet, to jeżeli się rozbierają, to na pewno są dziwkami czy szmatami. Są maksymalnie oceniane pod kątem wyglądu - czy mają wystarczająco ładne piersi, czy mają brzydkie piersi, dupę płaską czy nie płaską, czy boczki czy kij wie co jeszcze. Jest to strasznie determinowane.

What do you think most strongly determines our attitude towards nudity?

Culture. Obviously culture. In the case of women, for example – if they undress, they're definitely sluts or easy. They get judged to the maximum on their appearance – whether their boobs are pretty enough, whether they have ugly boobs, whether their bum is flat or not, whether they have love handles or God knows what else. It's incredibly determined by that.

A nie sądzisz, że na Twoim własnym przykładzie to raczej bardziej wychowanie niż społeczeństwo miało większy wpływ na Twój stosunek do nagości? Czy to nie przez to miałaś większą odporność na zewnętrzny przekaz?

Częściowo tak. Wiadomo, że w pełni nie da się wpływu tego przekazu uniknąć. Myślę, że kwestia tego, że trafiłam na taką grupę ludzi wokół, która też nie miała z tym problemu, więc to się wzajemnie podbudowywało. To też były osoby o różnych ciałach i żadne z nas się wzajemnie nie oceniało. W tym wszystkim ważne było też to dobranie się - osób, które nie są w stosunku do siebie w żaden sposób oceniające. Miałam to szczęście, że wybierałam sobie wokół właśnie takich ludzi. Teraz jak jestem bardziej dorosła i świadoma tego jak sobie dobieram ludzi wokół siebie, to też zauważam, że obracam się w towarzystwie akceptującym się wzajemnie tak po prostu, bez wyjaśnień. Pozostałe z życia wyrzuciłam. Wydaje mi się, że zawsze robiłam to podświadomie, a teraz dodatkowo wiem, że było to spowodowane tym, że nie czułam się komfortowo z osobami, które mnie oceniały. Ja nie chciałam ich oceniać i nie chciałam być oceniana.

Don't you think, looking at your own example, that upbringing had more of an influence on your attitude to nudity than society did? Wasn't it that which gave you more resistance to the outside messaging?

Partly yes. Obviously you can't fully avoid the influence of that messaging. I also think that finding myself around a group of people who didn't have a problem with it either helped build that up mutually. These were also people with different bodies and none of us judged each other. Important in all of that was also the matching – finding people who aren't judgmental towards each other in any way. I had the luck of choosing people like that around me. Now that I'm more grown-up and aware of how I choose the people around me, I also notice that I move in circles where people accept each other just naturally, without explanation. The rest I've cut from my life. I think I always did that subconsciously, and now I additionally know it was because I didn't feel comfortable with people who judged me. I didn't want to judge them and I didn't want to be judged.

Jak Tobie udało się wygrać z kompleksami? Czy pomogło w tym właśnie tamto praktykowanie nagości z innymi?

Moje kompleksy były na tyle niewielkie, że leczyłam je sobie wystawiając je na wierzch. Np. nie lubiłam za bardzo swoich cycków, więc zrobiłam sobie kolczyk w sutku i musiałam je polubić, bo zrobiłam sobie tam ozdobę i chciałam na nią patrzeć i to zadziałało. Walka z kompleksami jest strasznie trudna. Osobom, które mają kompleksy, ale dalej mieszczą się w kanonie, łatwiej jest z tych kompleksów się wyleczyć. Ja też miałam kompleksy, ale nadal jestem wysoką i szczupłą osobą, więc było mi najzwyczajniej w świecie łatwiej.

How did you manage to get over your insecurities? Did practising nudity with others help with that?

My insecurities were small enough that I treated them by exposing them. For example, I didn't really like my boobs, so I got a nipple piercing and had to learn to like them, because I'd put an ornament there and wanted to look at it – and it worked. Fighting insecurities is incredibly hard. It's easier for people who have insecurities but still fit within the canon to get over them. I had insecurities too, but I'm still a tall, slim person, so it was simply easier for me.

Jak by to zrobić, żeby wszyscy mogli się jakoś odnaleźć? Nie wiem. Popularyzacja nagości i różnych rozmiarów i ciał - to można robić i liczyć, że coraz więcej osób będzie się na to decydować. I w sumie tak jest, patrząc po kampaniach reklamowych coraz to większych marek, a nie tylko tych niszowych, które mają pełny atlas ciał. W jakimś sensie się to zmienia, ale nie wiem na ile trwały to trend.

 

How you'd make it so that everyone can find their way? I don't know. Popularizing nudity and different sizes and bodies – you can do that and hope that more and more people will choose it. And in a way that's happening, looking at the campaigns of increasingly big brands – not just niche ones – that show a full range of bodies. In some sense it's changing, but I don't know how lasting a trend it is. 

Też pytanie czy nie jest to tylko chwyt marketingowy?

Oczywiście, że to cały czas jest skok na hajs, tylko, że jeśli jest potrzeba rynku, to rynek chłonie. Jeśli potrzeba osób plus size, niebinarnych czy transpłciowych, to one się będą pojawiać. Jedno drugiemu nie musi przeszkadzać. Media są odbiciem potrzeb społeczeństwa. Oczywiście - mogą manipulować - ale jeśli społeczeństwo się zmienia, to będą musiały zmienić kierunek manipulacji, bo obecny przestanie się sprzedawać.

Also the question of whether it's just a marketing move.

Of course it's always a cash grab, but if there's a market need, the market absorbs it. If there's demand from plus-size, non-binary, or transgender people, they'll start appearing. One doesn't have to get in the way of the other. Media are a reflection of society's needs. Obviously they can manipulate – but if society changes, they'll have to change the direction of manipulation, because the current one will stop selling.

No tylko czy społeczeństwo jest coraz głupsze i podatne czy mądrzejsze i odporniejsze na tę manipulację?

Nie no, myślę, że jest cały czas tak samo głupie, tylko sposoby na manipulację się zmieniły. Albo społeczeństwo zmądrzało, ale manipulacja też się rozwinęła. 

W latach 50tych jak się skończyła wojna, była strasznie duża promocja tego, by  kobiety zamiast być w wojsku i pracować, to wracały do domów, a mężczyźni na ten dom zarabiali. Czasopisma, które się wtedy rozrastały, przyjęły powrót mężczyzn i na tym zaczęły grać, a potem tylko to wzmacniały, tzn. powiększały rozmiar czcionki, grubość, zaczęły traktować kobiety jak dzieci, bo rzeczywiście w pewien sposób kobiety zdziecinniały na dwa albo trzy pokolenia, zmanipulowane tak mocno przez ten powrót mężczyzn z wojny. Dopiero pojedyncze, przeciwne temu trendowi publikacje, zmieniły ten bieg wydarzeń. Model młodej kobiety z trójką, czwórką czy piątką dzieci i pracującego męża nie jest już tak popularny. A wynikło to z tego, że społeczeństwo w pewnym momencie stwierdziło, że nie może to tak dłużej funkcjonować. To zjawisko co prawda dotyka głównie klasy średniej, średniej wyższej i bogatych, a nie ubogich, ale wydaje mi się, że teraz mamy podobnie - społeczne sygnały w kierunku zmian już się od dawna pojawiały, tylko teraz wielkie marki już muszą się pod nie dostosować. 

But is society getting dumber and more susceptible or smarter and more resistant to that manipulation?

I think it's just as dumb as always, just the methods of manipulation have changed. Or society has gotten smarter but manipulation has also evolved.

In the 1950s after the war ended, there was massive promotion of the idea that women, instead of being in the military and working, should go back home while the men earned for the household. The magazines that were growing at the time embraced the return of the men and started playing on that, then just kept reinforcing it – they increased the font size, the weight, started treating women like children, because women did in a way become infantilized for two or three generations, manipulated so strongly by that return of men from the war. It was only individual publications that went against that trend that changed the course of events. The model of a young woman with three, four, or five children and a working husband is no longer as popular. And that came from society at some point deciding it couldn't go on like that. The phenomenon admittedly mainly affects the middle, upper-middle, and wealthy classes rather than the poor – but it seems to me we have something similar now. Social signals towards change have been appearing for a long time, and now the big brands simply have to adapt to them.

Ciekawe czy będzie wystarczająco dużo tych sygnałów również w sferze ciałopozytywności.

Instagram jest przepełniony takimi rzeczami. Choć to też zależy od algorytmów i tego, co się obserwuje. Ale wcześniej tego nie było. Musimy pamiętać, że rozmawiamy tu z perspektywy wschodnio-zachodniej.

Interesting whether there'll be enough of those signals in the body positivity sphere too.

Instagram is full of that stuff. Though it also depends on the algorithms and what you follow. But it wasn't there before. We need to remember we're having this conversation from an East-West perspective.

My to w ogóle jesteśmy jakimś dziwnym tworem, bo wydaje się jakby i na zachód i na wschód ludzie mieli dużo mniejsze problemy z nagością niż są u nas.

Bo jesteśmy pod wpływem bardzo zawstydzającej wiary.

No i bardzo mocno została u nas ta nagość skomercjalizowana.

Wszędzie została skomercjalizowana. Tylko zobacz jak została skomercjalizowana. Kto może się pokazywać nago? Osoby w kanonie. I to też nie do końca nago. Nagość przede wszystkim została zseksualizowana. Sprzedaje się nie nagość, tylko seks. Możesz oglądać nagość tylko w kontekście seksualnym, ale nie możesz być czynnym uczestnikiem bądź uczestniczką, bo jak to robisz, to jesteś osobą wolnych obyczajów.

We're actually this strange creature, because it seems like both to the west and to the east, people have much fewer problems with nudity than we do here.

Because we're under the influence of a very shame-inducing faith.

And nudity has been very strongly commercialized here.

It's been commercialized everywhere. Just look at how it's been commercialized. Who gets to appear naked? People within the canon. And even then not quite fully naked. Above all, nudity has been sexualized. What's being sold isn't nudity but sex. You can look at nudity only in a sexual context, but you can't be an active participant, because if you do that, you're a person of loose morals.

Za czasów komunizmu, ustrój bardzo zamykał na katolicyzm. Zabraniano ludziom być wierzącymi, więc ci, którzy byli, byli “turbo wierzący”. Samo społeczeństwo starano się laicyzować, bo wiara przeszkadzała w dyskursie. Od 30 lat to słabnie, bo jak obalono komunizm, to Kościół mógł wyjść i wtedy też np. zabroniono aborcji, która za komuny była legalna. Nagość też była wtedy bardziej naturalna, ale np. nie myślano o pedofilii w żaden sposób.

 

During communism, the system very much closed people off from Catholicism. People were forbidden from being believers, so those who were became "turbo believers." Society itself was pushed to secularize, because faith got in the way of the discourse. For the past 30 years that's been weakening, because when communism was overthrown the Church could come out – and that's also when abortion was banned, even though it was legal under communism. Nudity was also more natural then, but for example nobody thought about paedophilia in any way. 

Tylko czy też nie jesteśmy przewrażliwieni? Oczywiście jestem świadom, że to zagrożenie istnieje i bynajmniej nie chcę go bagatelizować, ale też nie chcę mówić, że czymś złym jest gołe dziecko na plaży.

No oczywiście, że nie, ale zagrożenie jest bardzo duże. Dark net jest strasznie rozwinięty. Naturalna nagość dziecięca nie może funkcjonować przez wpływy zachodu i to, do jak złych celów jest wykorzystywana. Ponownie wracamy do kwestii jej seksualizacji.

Dopóki nie istniał dark net, to pedofile wiedzieli, że nimi są, ale nie mieli wokół siebie zwolenników, a teraz sieć dała im społeczność, która się wzajemnie napędza.

But aren't we also oversensitized? Obviously I'm aware the threat exists and I'm not trying to downplay it, but I also don't want to say a naked child on a beach is something bad.

Of course it's not, but the threat is very real. The dark net is highly developed. Natural childhood nudity can't function because of Western influences and the purposes it's put to. We come back again to its sexualization.
As long as the dark net didn't exist, paedophiles knew they were paedophiles but didn't have supporters around them – now the internet has given them a community that feeds itself.

Za Bałtykiem całe rodziny razem w saunach, w Hiszpanii same toplessy i też nie ma problemu, że uczestniczą w tym dzieci. A zachód swoje wpływy ma tam nie mniejsze.

Tę kwestię trzeba zacząć uzmysławiać od dzieciństwa. Trudniej zmienić światopogląd osoby, która ma 30 lat niż osoby, która ma 20 lat. Nawet jeżeli ta osoba po 30’tce ma bardziej wyjebane na wygląd, to będzie mieć bardziej wyjebane w siebie, ale jak pójdzie np. na plażę dla nudystów, to nadal będzie w jakiś sposób zniesmaczona, o ile oczywiście od początku miała z tym problem. Bo generalnie starszych osób jest na takich plażach więcej. To jest w ogóle dość skomplikowany temat, bo np. laski się wstydzą chodzić na naturystyczne plaże, bo są stare dziady, które się gapią.

Across the Baltic Sea whole families in saunas together, in Spain topless everywhere and no issue with children being part of that either. And Western influence there is no smaller.

This issue needs to start being made aware from childhood. It's harder to change the worldview of someone who's 30 than someone who's 20. Even if the person over 30 cares less about appearance, they'll care less about themselves too, but if they go to a nudist beach they'll still be somewhat repulsed, assuming they had a problem with it from the start. Because generally there are more older people on those beaches. It's actually quite a complicated topic, because for example girls are afraid to go to naturist beaches because of creepy old men staring.

Wiesz co… z mojego doświadczenia to raczej łatwiej zauważyć gapiących się tych młodszych, szukających atrakcji.

No ale nadal jest to obcinanie i strach przed tym, a to jest najzwyczajniej w świecie molestowanie, a nikt nie lubi być molestowany. Ale tu znowu wracamy do tego, że ciała są za bardzo seksualizowane.

Ja też miałam taką przykrą sytuację: byliśmy na wsi i gdzieś tam mieszkał kuzyn mojego kumpla i przy nim co prawda nie biegaliśmy nago, ale byliśmy luźno ubrani. Miałam jakieś legginsy i topik. I już wtedy byłam przez niego napastowana. Łaził za mną i się chwalił posiadaniem traktora. Zobaczył kawałek ciała, kolczyk w pępku i już uważał, że takie laski są bardziej dostępne i “do wyrywania”.

You know what… from my experience it's actually easier to spot the younger ones looking for a thrill doing the staring.

But it's still a threat and a fear, and that's just plain harassment, and nobody likes being harassed. But here we come back again to bodies being over-sexualized.

I also had an unpleasant situation like that: we were in the country and somewhere nearby lived a cousin of my friend, and while we weren't running around naked in front of him, we were loosely dressed. I had some leggings and a crop top. And even then he was harassing me. He kept following me around and showing off that he had a tractor. He saw a bit of skin, a belly button ring, and immediately decided that girls like that are more available and "up for it."

Niestety ta nagość jest wciąż też powiązana z przemocą seksualną. Musiałoby się przestać jakkolwiek ją seksualizować, a to byłoby bardzo trudne. Żeby być nago przy kimś, trzeba mieć ten komfort, że nie zostanie się potraktowaną jak przedmiot, więc nagość jest też bardzo dużym zaufaniem.

 

Unfortunately nudity is still also linked to sexual violence. For it to stop being sexualized in any way would be very difficult. To be naked with someone you need the comfort of knowing you won't be treated like an object, so nudity also involves a great deal of trust. 

Czy jest coś, co chciałabyś zmienić w społecznym podejściu do nagości lub zauważyłaś, by już następowały jakieś pozytywne zmiany?

Na pewno większy szacunek do tego jak ktoś chce być postrzegany, w sensie czy w ogóle chce być nago. Zwiększyłabym też świadomość tego, że każde ciało jest w jakiś sposób takie samo.
A czy coś się poprawia? Zależy. Jak już ustaliliśmy - żyję w bańce i poza nią nie wychodzę, więc ciężko mi stwierdzić. Z wewnątrz wydaje mi się, że społeczeństwo się liberalizuje, ale to jest tylko moje przypuszczenie.

Is there anything you'd like to change about society's approach to nudity, or have you noticed any positive changes already happening?

Definitely more respect for how someone wants to be perceived – meaning whether they want to be naked at all. I'd also increase awareness of the fact that every body is in some way the same.
And is anything improving? It depends. As we established – I live in a bubble and don't venture outside it, so it's hard for me to say. From inside it seems to me society is liberalizing, but that's just my guess.

Co Cię skłoniło do wzięcia udziału w Nagich Porankach?

To była seria przypadków. Akurat była u mnie znajoma, która pokazywała nam swoje stare akty, które miała i stwierdziłyśmy, że są zajebiste, bo miała na nich 19 lat i widać było jak to ciało się zmienia, a chwilę później M. znalazła ten projekt i wysłała nam na naszą wspólną grupkę.

What made you decide to take part in Nude Morning?

It was a series of coincidences. A friend happened to be over and was showing us her old nude photos she had, and we decided they were awesome, because she was 19 in them and you could see how the body changes – and shortly after that M. found this project and sent it to our group chat.

I jak było?

Było to ciekawe doświadczenie w swobodnej atmosferze. Warto nadmienić, że tego dnia byłam w apogeum choroby, a mimo to bawiłam się całkiem dobrze. 

And how was it?

It was an interesting experience in a relaxed atmosphere. Worth mentioning that I was at the peak of an illness that day, and despite that I had quite a good time.